Οι τηλεφωνικές επικοινωνίες των αρχαιολόγων

Φ: Φτάνουμε τώρα στο τηλέφωνο και στο χωριό. Ξεκινάγαμε βέβαια μιάμιση ώρα με τα πόδια. Να ξέρετε πόση είναι η διαδρομή. Όπου πιάναμε το τηλέφωνο και αρχίζαμε ξέρω γω να προσπαθούμε να συνεννοηθούμε με τη Νάξο, να μας φέρουν ψωμί. Αλλά τα τηλέφωνα τότε ήταν τα χειροκίνητα, πρώτον. Και ορισμένα που δεν είναι τα χειροκίνητα κι είναι τα πιο μοντέρνα πάλι έπρεπε να συνδεθείς με ένα κέντρο, για να σε συνδέσουν εκεί που ήθελες. Όμως τότε με το να μην υπάρχουνε τηλέφωνα τέλος πάντων και τηλεφωνικά κέντρα, τα τηλέφωνα όπου μπορούσες να μιλήσεις ήτανε είτε σε καφενεία είτε σε μπακάλικα. Κει που κάνανε και τον πράκτορα, κάνανε κι αυτά. Έπαιρνες λοιπόν τηλέφωνο στη Νάξο. Έλεγα, ας πούμε, να πάρουμε την Απείρανθο να μας στείλουν ψωμί. Έλα που ώσπου να πάρουμε την Απείρανθο βγαίνανε κάνα-δυο άλλοι, έβγαινε ο ίδιος ο τηλεφωνητής κι έλεγε, «Γεια σας, οι αρχαιολόγοι! Ψωμί τελείωσε στην Απείρανθο, να πάρω απ` τη Χώρα, να σας στείλουμε απ` τη Χώρα ψωμί;» Ένα αυτό. Ξανάπαιρνες να μιλήσεις, έβγαινε ας πούμε η Ηρακλειά, «Ααα… οι αρχαιολόγοι! Γεια σας πώς πάμε σήμερα; Τι βρήκαμε; Τι βρήκαμε;» Και γινότανε αυτό το πατατράκ! (γέλια) Εντωμεταξύ τηλεφωνόντας δε βγαίναν μόνο τα κέντρα και σου λέγαν πώς πάμε οι αρχαιολόγοι. Αλλά άκουγες και πολλά άλλα που λέγανε άλλοι μεταξύ τους. Και ένα ήτανε που ο κύριος Μεντεσές που μας το είπε και μετά και προφορικά… Ο κύριος Μεντεσές είχε πάθει η γυναίκα του κυρίου Μεντεσέ από τα… -πώς τα λένε που έχουνε στα στα νησιά; Τα φραγκόσυκα. Τα φραγκόσυκα, είχε πάθει δυσκοιλιότητα και όλο το θέμα και την ανάπτυξη του θέματος την ακούσαμε και απ` το τηλέφωνο και απ` το κανονικό!

Το άρθρο Τα τηλέφωνα όπου μπορούσες να μιλήσεις ήτανε είτε σε καφενεία είτε σε μπακάλικα εμφανίστηκε πρώτα στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΔΟΝΟΥΣΑΣ.

Προφορικά νέα. Ο ασύρματος

Η: Έσείς τα μαθαίνατε τα νέα; Δηλαδή όταν πυρπολήσανε την Έλλη εσείς το μάθατε; Δηλαδή ξέρατε τι γινότανε στον πόλεμο; 

Δημ: Όχι, όχι, δεν ηξέραμε. Έτσι από προφορικά… άμα… καένας, δεν υπήρχαν ούτε ραδιόφωνα, ούτε τηλεοράσεις, ούτε τίποτα.

Η: Τηλέφωνο;

Δημ: Μπα, τηλέφωνο…

Κ: Πότε βάλατε πρώτη φορά;

Δημ: Το `67… Όχι τηλέφωνο, ασύρματο. Ηφέρανε ασύρματο, τον είχα εγώ έτσι στον καφενέ, καμιά δεκαπενταριά χρόνια. Ηδούλευα ασύρματο κάθε μέρα. Μόνο τηλεγραφήματα… ηπαίρνα και ήδωνα εγώ. Μετά ηβάλαν το τηλέφωνο, ηκάμαν μια γραμμή και ηφέραν το πρώτον τηλέφωνο από τη Μουτσούνα. Ε, και μετά σιγά-σιγά, ηκάμα τα τηλέφωνα που υπάρχουν σήμερα.

Το άρθρο Το `67 ηφέρανε ασύρματο, τον είχα εγώ έτσι στον καφενέ καμιά 15αριά χρόνια εμφανίστηκε πρώτα στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΔΟΝΟΥΣΑΣ.

Ο ασύρματος και το τηλέφωνο

Στ: Ο παππούς ο δάσκαλος είχε ασύρματο. Είχε ασύρματο πάνω στο μαγαζί εκείνο το καφενείο. Το καφενείο το λέγανε καφενέ, εκεί ήταν ο ασύρματος. […] Ο καφενές ήταν του Σκοπελίτη […] κι εκεί ήταν ο ασύρματος κι ήταν ασυρματιστής ο παππούς, ο προπάππους ο δάσκαλος. Ε, μετά ήρθαν τα τηλέφωνα ως συνήθως. Ένα τηλέφωνο υπήρχε απάνω στη Σοφία του Γραμματικού και πήρε όλο το χωριό να τηλεφωνάει… κι ό,τι μυστικά λέγανε τα φωνάζαν δυνατά, τ` άκουγε ο καθένας.

Το άρθρο Ο καφενές ήταν του Σκοπελίτη, εκεί ήταν ο ασύρματος εμφανίστηκε πρώτα στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΔΟΝΟΥΣΑΣ.