Η καλλιέργεια του καπνού

Πλ: `εν ήκανα πολύ καιρόν εγώ στη Ντονούσα. Ήφευγα του Σταυρού στις δεκατέσσερις του Σεπτέμβρη κι ήρχουμου τα Ξέφωτα, τ` Άγι` Αντώνη ήρχουμου, να τέτοια εποχή ήρχουμου. […] Ήρχουμου για τις πρασσές¹, να κάνωμε τις πρασσές  του καπνού. Έτσι είναι, έτσι είναι.       

Η: Και τι καλλιεργούσατε; Καπνό, τι άλλο;

Πλ: Καπνά. Ε, να θερίσωμε να σπαρμένα. Όλα τα κάναμε. Τη μισή μέρα ηθερίζαμεν […]. Δουλεύγαν τότες ο κόσμος, γιατί ήτον τα καπνά. […] Έρχουντον οι εμπόροι και τα παίρναν […]. Τ` Άη Νικήτα δεκαπέντε του Σεπτέμβρη οι εμπόροι ήρχουντον και σηκώναν τα καπνά.

Η: Και πού τα καλλιεργούσατε;

Πλ: Στα χωράφια […] Όλα τα χωριά ηκάμνα. […] Εδώ μέσα δεν ηκάναν, γιατί δεν ήτο… Λίγα πράματα ηκάμναν εδώ μέσα καπνά, λίγα, γιατί δεν ηξέραν. Τα κορίτσια είναι αλλιώς.

1. Τα φυτεμένα σημεία στο χωράφι

Το άρθρο Τ` Άη Νικήτα δεκαπέντε του Σεπτέμβρη οι εμπόροι ήρχουντον και σηκώναν τα καπνά εμφανίστηκε πρώτα στο ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΔΟΝΟΥΣΑΣ.